A cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną. (2 P 3,15a)
Καὶ τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν σωτηρίαν ἡγεῖσθε.
Et Domini nostri longanimitatem, salutem arbitramini.
Rzeczownik μακροθυμία (makrothymia) składa się z dwóch wyrazów. Pierwszym z nich jest μακρος (makros), który wskazuje na pewną rozciągłość w czasie (długo) lub w przestrzeni (daleko). Drugi wyraz to θυμος (thymos), który można rozumieć jako silne uczucie, pożądanie, pragnienie. Cierpliwość jest zatem postawą człowieka, który potrafi znieść sytuację, gdy coś, czego bardzo pragnie, jest daleko (przestrzennie lub czasowo). W grece klasycznej rzeczownik μακροθυμία (makrothymia) oznaczał wytrwałość i cierpliwość, z jaką lekarz leczy poważne choroby przewlekłe, nie będąc pewnym, że jest w stanie je wyleczyć. W innym miejscu odnosił się do dowódców i żołnierzy wskazując na stałość w znoszeniu trudów, wytrwałość w cierpieniu aż do osiągnięcia celu.
Biblia pokazuje, że cierpliwość jest przede wszystkim cechą Boga — to On jest cierpliwy względem nas… Co więcej, Jego cierpliwość jest dla nas zbawienna — ocala nas, kiedy brakuje nam stałości, gdy targają nami różne uczucia, pragnienia… Cierpliwość jest więc wyrazem MIŁOŚCI.
MDT 